خط قرمز

اشاره: مطلب زیر توسط علی حق منتشر شده است.

به لطف توزیع کپی های فیلم اخراجی ها این فیلم رو همراه یکی از دوستان پدرم (م.ک٬ که سال هاست دستی در کار فیلم سازی داره) با خوشحالي از اين كه كمكي به ده نمكي نكردم، دیدم. در پایان فیلم این دوست گفت:"  به جهت عبور از خط قرمزها (با اشاره با دامنه طنز گسترده) فیلم ده نمکی قابل تقدیره." این جملش خیلی بهم برخورد تو جوابش گفتم:" از کی تاحالا گنجوندن جوک های اس ام اسی عبور از خط قرمز شده؟ چه به روز جامعه ما اومده که رواج بی ادبی جذاب شده؟ اگه اينطوره پس خود سازندگان جوك هاي بي ادبي مي تونن بهترين فيلم ساز بشن تازه بيشترشون مشكل دگماتيستي و سابقه خشونت گستري نداشتن. به نظرم ده نمکی نازل ترین سطح طنز رو برای فیلمش انتخاب كرده كه قطعا براي بسياري از طنزپردازهاي سينما هم كار سختي نبوده كه اينجوري فيلم بسازند و نظر مخاطب عوام رو جلب كنند ولي براي حفظ ساحت حرفه اي كار طنز به اين لمپنيسم تن ندادن تازه اسير سانسور هم شدن چون مسايل عميق اجتماعي و سياسي رو دستمايه كارشون قرار دادن. گذشته از اين ده نمكي از هيچ يك از هنر پيشه هاش نتونسته بازي جديدي بگيره همه اسير بازي هاي موفق و ديالوگ هاي قبليشون اون هم تو سطح پايين تر هستند. فيلم برداري هم كه افتضاحه. اليته من فيلم بين حرفه اي نيستم و منتقد سينمايي هم نيستم ولي فيلم رو جز چرت و پرت گويي نديدم. ظاهرا تو شرايط فعلي جامعه و سياست فيلم هامون هم بايد لمپني و عوام فريب باشه."