لیلی با اخراجی هاست نه با من!

اشاره: مطلب زیر توسط س.آ در وبلاگ آشنای گمنام منتشر شده است.

دیروز نقدی در یکی از مجله ها خواندم در مورد فیلم اخراجی ها که آن را با «لیلی با من است» مقایسه کرده بود و آخر سر هم گفته بود که قیاس این فیلم با لیلی با من است، بی انصافی است به کمال تبریزی! ولی من می خواهم بگویم اتفاقاً فیلم مسعود ده نمکی نقاط قوت زیادی داشت که کمال تبریزی از آنها غفلت کرده بود و یکی از آنهااراده بود.

داستان فیلم در مورد چند نفر است که هیچ کدام به ظاهر  نقطه روشنی در زندگیشان ندارند. سر دسته آنها مجید سوزوکی بود که دل در گرو دختر میرزا داشت و این سرآغاز ماجرا بود مجید به خاطر عشق پاکش دست به کارهای مختلفی می زند ولی از شانس بدش همه حیله ها به سنگ می خورد تا اینکه تصمیم می گیرد عازم جبهه شود!

«نوچه»های او به رسم ادب او را تنها نمی گذارند و با او راهی می شوند! شخصیت دیگر فیلم امین حیایی یا همان «بیژن مرتضوی»است که با انگیزه دزدی با این گروه همراه می شود!

شخصیتهای این فیلم به قدری ملموس هستند که بر عکس برخی فیلمها لازم نیست حتماً مطالعه ای از پیش داشته باشی تا شخصیتها را کشف کنی! فیلم در عین سادگی، حرفهای زیادی لابه لای شوخی ها و بامزگی ها برای گفتن دارد. عشق پاک، ادب، صفای دل عواملی است که آنها را به آن مکان مقدس می کشاند.

«صادق» لیلی با من است ناخود آگاه و ناخواسته پادر خط مقدم می گذارد ولی اینجا هر یک از آنهابه اراده خود به جبهه می روند!

مسعود ده نمکی برخلاف آنچه علیه اش گفته شد و با تمام بی عدالتی، فیلمی بسیار خوش ساخت بر پرده سینماها آورد .متاسفانه با ده نمکی برخورد سیاسی شد و تمام خوبیهای فیلم از جمله بازی منحصر به فرد بازیگرانش نادیده گرفته شد.

و اما کلام آخر؛ اخراجی ها تنها هدفش خنداندن تماشاگر نبود بر خلاف لیلی با من است .
 مسعود ده نمکی می خواست نشان دهد خدا چیزهایی در وجود آدمی می بیند که ما از آنها غافلیم!