ده نمكي، خوش گليب سيز

اشاره: مطلب زیر توسط مانی غریبی در وبلاگ abrash منتشر شده است.

بالاخره منم بعد از مدتها به سينما رفتم و يه فيلم ديدم . خب احتمالا ميشه حدس زد كه چه فيلمي رو ديدم. اخراجيها ديگه .. آره . البته من مهمون يكي از دوستام بودم كه به مناسبت تولدش ما رو برد سينما.

از وقتي كه اين فيلمو ديدم و حواشيش رو خوندم چند خطي توي دلم مونده كه نميدونم آخرش بگم يا نه.
مثلا خيلي دلم ميخوايد به آقاي دهنمكي بگم شما يه فيلم موفق ساختي ولي نه به اون دليل كه خودت هي بهش اشاره ميكني. درسته كه از قديم گفتن مردم قاضي هاي خوبي هستن ولي دليل نميشه هرچي قديمي ها گفتن درست باشه.

اگه ملاك شما براي موفق اعلام كردن فيلمتون فروش فوق العاده ي اون (حتي در قم و مشهد) باشه بايد بگم پس هنوز از فيلمي كه بدون كارگرداني و كلي هزينه ساخته شد - و آخرش هم مشخص نشد كه منسوب به يك زن! ِبازيگر جوان بود يا نه - خيلي عقبي. اينو همون قاضي هايي كه تو قضاوتو به اونا سپرده اي مي گن. يعني با همون ملاك تعداد بيننده.

 ولي فيلم تو موفق بود.
چون محسن رضايي هم به تو آفرين گفت.
چون در جبهه موفق به خندوندن مردم شد.
چون حرفايي رو كه خيلي ها توي خلوت خودشون جرات گفتنش رو نداشتن در انزار عمومي مردم فرياد زد.
چون به من فهموند كه اگه به كسي ميگن حاجي شايد اقتضاي زمانه باشه.
چون به من فهموند كه بين لات هاي سابق هم جاهل ها نفوذ كرده بودن و همشون لات نبودن.
چون به من فهموند كه با يك فيلم كميك هم ميشه اشك گروهي رو در آورد.
چون به من فهموند براي رزمنده شدن و بعدش شهيد شدن هميشه هم خود سازي لازم نبوده.
چون به من فهموند كه هميشه جبهه نبود كه روي ملت تاثير ميذاشت يه وقتايي هم ملت روي جبهه تاثير ميذاشتن.
چون هنوز كلي از اينچيزا هست كه به جاش سه تا نقطه بذارم بهتره دقيقا ميشه مث فيلمايي كه قضاوت در مورد عاقبت فيلم رو به خود بيننده واگذار ميكنه پس
چون كه ...

خلاصه اصلا نميدونم اينا رو بگم يا نه. اصلا مگه آدمي با مختصات منم حق داره در اين مورد نظر بده.
من كه فكر نميكنم حق داشته باشه. پس ولش كن اصلا نميگم.

اما اينو ميگم آقاي دهنمكي فيلم شما موفق بود. شما نمره ي قبولي گرفتيد. اما بدونِ خيلي خوب است يا صدآفرين.